Blat owalny do Banana

[BlackDuck]

W skrócie: wspiąłem się na wyżyny moich druciarskich aspiracji i zrobiłem sobie owalny blat do Banana

No dobra, żeby nie było tak szybko to wytłumaczę co właściwie się stało. Od jakiegoś czasu po głowie chodziły mi owalne blaty. Nie żeby na dotychczasowym 53Z jeździło mi się źle, po prostu jestem ciekaw jak to czuć pod nogą, gdy w trakcie ruchu zmienia się przełożenie. Kupno takiego blatu nie wchodziło w grę raz ze względu na ich cenę, dwa ze względu na moją wewnętrzną naturę profesjonalnego druciarza. Rozważałem nawet zamówienie wykrojów u kogoś na laserze, ale patrz punkt pierwszy powyżej. Akurat tak się złożyło, że u nas w firmie pojawiła się nowa maszyna do wykrawania. Nie mogłem odpuścić takiej okazji. Narysowałem co trzeba, policzyłem, a dzisiaj w ramach pierwszych testów i nauki wypaliliśmy to co chodziło mi po głowie od dłuższego czasu.

Zaraz po wykrawaniu wykrój wyglądał tak. Zdjęcie z pralki, więc tylko powiem, że dla tak cienkiej blachy (1,5 mm) plazma daje dość poszarpaną krawędź - głównie przez osadzające się wypływki metalu.

Trochę obliczeń i porównań: mój dotychczasowy blat ma 53 zęby, czyli średnicę ok 214 mm. Chciałem, aby w nowym, owalnym maksymalna średnica pozostała bez zmian. Chciałem też mieć w miarę dużą różnicę w promieniach maksymalnym i minimalnym owalu - żeby zauważyć różnicę. Po co miałbym się narobić i nie zauważyć różnicy? Zdecydowałem się więc na owal 49Z, co odpowiada 53Z (214 mm) w maksymalnej, a 45Z (182 mm) w minimalnej średnicy. Po odrobinie zabawy z pilnikiem i papierem ściernym efekt wygląda następująco:

Żeby nie było tak kolorowo. Powinienem go wykonać z porządnej blachy 2 mm. Niestety mieliśmy tylko 1,5 mm stal nierdzewną H17, która jest dość miękka. Mam obawy, czy zęby nie wyrobią się zbyt szybko. Generalnie obliczenia wytrzymałościowe wychodzą z zapasem, ale co będzie z naciskami? Przez brak jakichkolwiek przetłoczeń tarcza nie jest też bardzo sztywna, ale zobaczymy - to w końcu eksperyment. Po zamontowaniu w Bananie

 

Bałem się, że będzie problem ze zmienianiem między małym, a dużym blatem. I wiecie co? Na tyle ile kręciłem ręką w pokoju mogę powiedzieć - jest 2x lepiej niż na fabrycznym okrągłym. Łańcuch układa się znacznie ciaśniej, cicho, bez zgrzytów przy przerzucaniu - a nie stosowałem żadnych pinów, ramp itd. - po prostu płaska blacha. No i masa - 100g. Zbiłem 150 g w porównaniu do fabrycznego (yey). Jest po pierwszej, a ja nie mogę się doczekać, żeby go objechać po okolicy.😠

Edytowane 18 Lipca 2019 przez BlackDuck

[leejoonidas]

Nooo Kolego! Dużo pochwał należy się za ten projekt, czekam na relację jak się to sprawuje w trakcie jazdy.

Edytowane 19 Lipca 2019 przez leejoonidas

[Gość]

No brawo, to się nazywa inżynieria praktyczna. Czekam na wrażenia z użytkowania.

[Kruk]

Coo nie  dobre jak nic, sam jestem pod wrażeniem  

[BlackDuck]

Dzisiaj objechałem okolicę moją standardową trasą 30-tką. Pierwsze wrażenie było dziwne, odczucie jakbym jechał na jajowatych kołach. Trochę jakby podskakiwanie, jakby co chwilę noga wpadała w pustkę. Pomyślałem sobie wręcz „no kurde, co żeś zrobił? Jeżeli tak będzie to ja dziękuję.” Tak było przez jakiś kilometr, potem zacząłem się powoli przyzwyczajać.
Ogólne wrażenia mam bardzo pozytywne. Może to placebo, ale trasę zrobiłem z lepszym tempem i odczuwając mniejsze niż zwykle zmęczenie zarówno w trakcie, jak i po. A to wszystko pomimo lekkośredniego wiatru. Zazwyczaj mówią, że efekty owalnego blatu czuć na podjazdach, ale prawda jest taka, że to podczas sprintów pojawia się Ogień. Taki przez duże O.
Czuję też poprawę w niskiej pozycji – w czasowej i na dropach. Wtedy spada sprawność mięśni pracujących w skrajnych położeniach korby, co owal skutecznie minimalizuje.

Mechanicznie napęd pracuje bez zastrzeżeń. Zmiana przedniej przerzutki trwa trochę dłużej, bo łańcuch zaczyna łapać dużą tarczę tylko co pół obrotu (w miejscu największej średnicy). Liczyłem się z tym i nie jest to specjalne utrudnienie. Generalnie podtrzymuję to co pisałem wcześniej – kultura pracy się poprawiła. Co więcej łańcuch pracuje lepiej na większej liczbie koronek kasety. Myślę, że jest to spowodowane przede wszystkim zbliżeniem do siebie wieńców obu tarcz – nowa tarcza jest węższa, nie posiada przetłoczeń i wystających pinów.

Czy ten kształt jest dobry? Martwe punkty w najwyższym i najniższym położeniu korby rzeczywiście znikają, może aż nadto. Myślę, że owal mógłby nie być aż tak wąski – dodałbym 1 lub 2 zęby. Zaczynam mieć przekonanie, że zupełnie okrągłe tarcze korby są podstawowym ergonomicznym błędem napędów rowerowych. Owal o właściwie dobranych proporcjach powinien znacznie równomierniej męczyć mięśnie nóg.

 

Edytowane 19 Lipca 2019 przez BlackDuck

[BlackDuck]

Mała aktualizacja tematu. Dokonałem jakiś czas temu pewnych zmian w kształcie i położeniu owalu. Opisywane przeze mnie „wpadanie nogi” było na dłuższą metę zbyt uciążliwe do zaakceptowania. Główną przyczyną tego zjawiska było złe położenie kątowe tarczy. Powinno być ono przecież ustalone na podstawie wykresu momentu generowanego w trakcie obrotu korby, a ja zrobiłem na rympał pod kątem prostym. Zreflektowałem się i na podstawie dostępnych w internecie wykresów określiłem, że owal powinien być obrócony o jakieś 15-20 stopni względem ramienia korby. W wersji V2 owal ma proporcje 52-46Z i jest obrócony o 15 stopni.

W efekcie kręcenie jest znacznie równiejsze i przyjemniejsze. Nie jestem w stanie jednoznacznie stwierdzić czy jest to efekt blatu, czy treningów jednak faktem jest, że w trakcie przejechanych na owalu 300 km pobiłem kilka swoich rekordów..

[panMarcin]

Zdolniacha z Ciebie